Scheriproct Ung. 30g

Een langdurige behandeling met Scheriproct dient men te vermijden (zie "Bijwerkingen"). Het gebruik van dermocorticoïden continu over een lange periode, te vaak of over grote gebieden kan een rebound effect van de ziekte veroorzaken na het stoppen van de behandeling (onthoudingssyndroom van dermocorticoid). Er kan zich een ernstige vorm van rebound-exacerbatie ontwikkelen, die de vorm heeft van dermatitis met intense roodheid, prikkend en brandend gevoel dat zich kan verspreiden buiten het aanvankelijke behandelingsgebied. De kans is groter dat het optreedt wanneer gevoelige huidgebieden zoals het gezicht en gewrichtsholten worden behandeld. Mocht de aandoening zich binnen dagen tot weken na succesvolle behandeling weer voordoen, dan dient een onthoudingsreactie te worden vermoed. In deze gevallen dient een nieuwe toepassing met voorzichtigheid te gebeuren en dient een specialist te worden geraadpleegd of dienen andere behandelingsopties te worden overwogen. Bij schimmelinfectie is een aanvullende specifieke therapie noodzakelijk. Onopzettelijk contact van Scheriproct met de ogen dient vermeden te worden. Het is aanbevolen om de handen zorgvuldig te wassen na gebruik. Visusstoornis kan worden gemeld bij systemisch en topisch gebruik van corticosteroïden. Indien een patiënt symptomen ontwikkelt zoals wazig zien of andere visusstoornissen, dient te worden overwogen de patiënt door te verwijzen naar een oogarts ter beoordeling van mogelijke oorzaken waaronder cataract, glaucoom of zeldzame ziekten zoals centrale sereuze chorioretinopathie (CSCR) die zijn gemeld na gebruik van systemische en topische corticosteroïden. De hulpstoffen (geraffineerde ricinusolie, gehydrogeneerde ricinusolie, macrogol 400 monoricinoleaat en Chypre-parfumolie) in Scheriproct kunnen de werkzaamheid van latexproducten zoals condooms verminderen. Dit geneesmiddel bevat ricinusolie, gehydrogeneerde ricinusolie en macrogol 400 monoricinoleaat dat huidreacties kan veroorzaken. Dit geneesmiddel bevat geurstoffen (Chypre-parfumolie) met allergenen die allergische reacties kunnen veroorzaken. Voor de volledige samenstelling van de allergenen, zie rubriek 6.

Preparaat van de groep die een stof voor plaatselijke verdoving en een cortisonderivaat bevat, voor de behandeling van ontstekingsziekten ter hoogte van de aars, zoals:

• aambeien, met inbegrip van hun pre- en postoperatieve behandeling
• behandeling van ontsteking van de anus (proctitis)
• anaal eczeem

Voor uitwendig en rectaal gebruik.

Welke stoffen zitten er in Scheriproct?

• De werkzame stoffen in Scheriproct zijn: cinchocaïnehydrochloride 500 mg, prednisoloncaproaat 190 mg per 100 g
• Dit geneesmiddel bevat: Octyldodecanol, geraffineerde ricinusolie, gehydrogeneerde ricinusolie, macrogol-400-monoricinoleaat en Chypre-parfumolie.

Chypre-parfumolie bevat de volgende allergenen: 3-methyl-4-(2,6,6-trimethyl-2-cyclohexen-1-yl)-3- buten-2-one; benzylalcohol; benzylbenzoaat; benzylcinnamaat; benzylsalicylaat; cinnamal; cinnamyl alcohol; citral; citronellol; coumarine; eugenol; farnesol; geraniol; hydroxycitronella; isoeugenol; linalool; limoneen (d- en l-limoneen); eikenmos.

Verwittig uw arts zeker, als u één van de volgende middelen gebruikt:

 Sommige geneesmiddelen kunnen de effecten van Scheriproct vergroten en het kan zijn dat uw arts u zorgvuldig wil controleren als u deze geneesmiddelen gebruikt (waaronder enkele geneesmiddelen voor hiv: ritonavir, cobicistat).

 Geneesmiddelen zoals fenytoïne en fenobarbital. Deze kunnen een wisselwerking met Scheriproct hebben.

 Bepaalde ontstekingsremmers. De bijwerkingen van deze middelen op uw maagslijmvlies zouden versterkt kunnen worden.

 Bepaalde waterafdrijvende middelen. Bij gebruik van dergelijke middelen, kan het zijn dat uw lichaam meer kalium dan gebruikelijk uitscheidt.

Wanneer u Scheriproct op de correcte wijze gebruikt, zal het product nauwelijks in uw bloed terechtkomen, en loopt u minder risico's op wisselwerkingen.

1. Mogelijke bijwerkingen

Zoals elk geneesmiddel kan ook dit geneesmiddel bijwerkingen hebben. Niet iedereen krijgt daarmee te maken.

Soms

 een branderig gevoel in de anale zone (na het aanbrengen)  wazig zien

Zelden

 allergische huidreacties  irritatieverschijnselen

Langdurig gebruik van Scheriproct (meer dan 4 weken) kan de volgende toestanden veroorzaken:

 huidverdunning (atrofie)  (tijdelijke) aan de behandeling tegengestelde effecten (reboundeffect)

Langdurig gebruik kan ook het volgende veroorzaken (zie rubriek: "Heeft u te veel van Scheriproct zalf gebruikt?")

 een cinchocaïne intoxicatie (misselijkheid, braken, tremor, krampen tot ademverlamming, evenals hartproblemen zoals traag hartritme (bradycardie), verlaagde bloeddruk, onregelmatige hartkloppingen (aritmieën) tot hartstilstand)  een remming van de hypothalamus-hypofyse-bijnier-as (HPA: een kettingreactie tussen deze 3 klieren, die uiteindelijk leidt tot de productie door de bijnieren van het stresshormoon cortisol): dit kan een invloed hebben op de manier waarop u op stress reageert

 corticosteroïden-intoxicatie (hypercorticoïdisme) bij chronische overdosering

Corticoïden kunnen de wondgenezing vertragen.

Niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald)

 Steroïdenonthoudingsreactie:

Bij te vaak gebruik, op langere delen van de huid of verkeerd gebruik gedurende langere perioden kan na het stoppen van de behandeling een onthoudingsreactie optreden, met enkele of alle volgende kenmerken: roodheid van de huid die zich buiten het eerste behandelingsgebied uitstrekt, een brandend of prikkend gevoel, hevige jeuk, vervelling, sijpelende open zweren

Gebruik Scheriproct niet:

• als u allergisch bent voor één van de stoffen in dit geneesmiddel.
• als u allergisch bent voor middelen van het amidetype voor plaatselijke verdoving.
• in het geval er tuberculeuze of luetische (door de geslachtsziekte syfilis veroorzaakte) processen plaatshebben in het te behandelen gebied van uw lichaam.
• indien u een virale infectie heeft opgelopen (bv. pokken, waterpokken, herpes genitalis).
• als u jonger dan 16 jaar bent (of als uw kind jonger dan 16 jaar is).
• als u last van huidverdunning (atrofie) heeft.

Zwangerschap Bepaalde corticoïden zijn bij lokale toepassing in dierproeven teratogeen gebleken (zie rubriek 5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek). Een aantal epidemiologische studies suggereren dat er mogelijk een verhoogd risico op hazenlip zou zijn bij pasgeborenen van vrouwen die tijdens de eerste drie maanden van de zwangerschap behandeld werden met systemische glucocorticosteroïden. Hazenlip is een zeldzame aandoening en indien systemische glucocorticosteroïden teratogeen zijn, kunnen zij zorgen voor een verhoging van 1 à 2 gevallen per 1000 vrouwen behandeld tijdens de zwangerschap. Gegevens over het gebruik van topische glucocorticosteroïden tijdens de zwangerschap zijn onvoldoende, een lager risico kan echter verwacht worden aangezien de systemische beschikbaarheid van glucocorticosteroïden die uitwendig toegepast worden zeer laag is. Tijdens de eerste 3 zwangerschapsmaanden zouden uit principe echter helemaal geen corticoïdhoudende geneesmiddelen voor lokale toepassing dienen gebruikt te worden. De klinische indicatie voor behandeling met Scheriproct bij zwangere en lacterende vrouwen dient zorgvuldig te worden bepaald en de voordelen dienen afgewogen te worden tegenover de risico's. Langdurig gebruik dient in het bijzonder te worden vermeden. Borstvoeding Prednisoloncaproaat gaat in de melk over. Bij therapeutische doseringen is een nadelige invloed op de zuigeling onwaarschijnlijk. Toch mag Scheriproct tijdens de lactatieperiode slechts gedurende korte tijd en slechts bij de aanbevolen dosering (kleine hoeveelheden) toegepast worden.

Dit middel is geschikt voor uitwendig en rectaal gebruik.
De behandelingsduur met Scheriproct zou de 1 à 2 weken niet dienen te overschrijden. Indien na 2 weken geen genezing is opgetreden, dient u een arts te raadplegen.
Alvorens u Scheriproct aanbrengt, bij voorkeur na de stoelgang, moet de anusstreek zorgvuldig gereinigd worden.

• Over het algemeen 2 maal per dag, 's morgens en 's avonds, aanbrengen, de eerste behandelingsdagen zelfs maximaal 3 maal. Wanneer het ziektebeeld is verbeterd, volstaat dikwijls één aanwending per dag.
• Een stukje zalf ongeveer ter grootte van een erwt wordt met de vinger in de omgeving van de anus, evenals op de anusring gestreken. Daarbij dient met de top van de vinger de weerstand van de sluitspier onderdrukt te worden.
• Wanneer de zalf in de endeldarm moet toegepast worden, dient de bijgevoegde applicator volledig op de tube geschroefd en zorgvuldig in de anus gebracht te worden. Daarna wordt door lichte druk op de tube een kleine hoeveelheid zalf in de darm gebracht. Maak telkens na gebruik de buitenkant van de applicator schoon met een papieren handdoek, verwijder het resterende product in de applicator dan met een wattenstaafje en maak opnieuw schoon met een papieren handdoek. Spoel de applicator gedurende ongeveer 1 minuut onder warm water en droog de buitenkant van de applicator met een papieren handdoek.
• Gebruik de applicator niet wanneer die beschadigd is.
  Bij sterk ontstoken en derhalve bijzonder pijnlijke aandoeningen, kan het evenwel aangeraden zijn ook
  de inwendige toepassing van de zalf met de vinger voort te zetten. Eventuele knobbeltjes moeten dik bestreken en indien mogelijk voorzichtig met de vinger teruggedrukt worden.
• De zalf kan op de kleding vetvlekken achterlaten, die echter gemakkelijk te reinigen zijn.